Αρχεία Ετικετών: Ελληνική οικονομία

The COVID-19 pandemic has revealed multiple risks faced by economies whose production structures depend on the volatility of international conditions. In the case of Greece, this has manifested itself in the severe impact the pandemic has had on one of the linchpins of the Greek economy: the tourism sector. Vlassis Missos, Nikolaos Rodousakis, and George Soklis document the impact of the pandemic on tourism and the significance of tourism revenues for Greece’s 2021 GDP recovery. They argue that the distributional effect of the tourism sector plays a significant role in overall income inequality in Greece and develop a number of policy recommendations aiming to correct some of the problematic aspects of the country’s tourism sector.

This study explores the multiplier effects brought by changes in the components of autonomous demand following the Greek Recovery and Resilience Plan (RRP) for the period 2021-26. The effects are estimated in terms of output and employment of the Greek economy. The findings suggest that the 18.2 bn. euro from RRP would lead to a total (direct and indirect) increase in output of about 12.2 bn. euro and increase in employment of about 390,000 persons. Therefore, it would lead to a total increase in output of about 7.2% and in employment of about 10%. From the analysis of the effects on output and employment per cost type, it follows that the expenditures of RRP on Construction and Services would lead to a total increase in output of about 5.4%. Finally, our intersectoral analysis concludes that the RRP program would lead to a short-term boost on terms of output and employment, while the impact would be mild to the structure of the Greek economy. In other words, we are not so optimistic that the RRP would lead to a fundamental economic and social transformation that combines economic efficiency with natural, social and economic sustainability.

Στην παρούσα ανάλυση διερευνούμε τις πολλαπλασιαστικές επιδράσεις που θα έχει για το 2021 η μεταβολή τόσο των συνιστωσών της αυτόνομης ζήτησης όσο και, μεμονωμένα, των ταξιδιωτικών εισπράξεων στο ΑΕΠ, την απασχόληση και τις εισαγωγές της ελληνικής οικονομίας.Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι ο τουρισμός δύναται για το 2021 να είναι ο τυλοβάτης» της ανάπτυξης και σε αυτό το γεγονός φαίνεται ότι βασίζεται και ο σχετικός κυβερνητικός σχεδιασμός για το 2021. Αυτό το γεγονός όμως πρέπει να θεωρηθεί παροδικό, καθώς οφείλεται στις ειδικές συνθήκες που επικρατήσαν στην ελληνική αλλά και στη διεθνή οικονομία λόγω της πανδημίας COVID-19. Μακροχρόνια, έχει αποδειχθεί ότι ο τουρισμός δεν μπορεί, λόγω των ειδικών χαρακτηριστικών του, να παίξει το ρόλο της «ατμομηχανής» της ελληνικής οικονομίας.

Using a multi-sector model, with joint-products and heterogeneous labour, and data from the Supply and Use Tables, this paper analyses the inter-sectoral structure of the Greek economy and estimates the COVID-19 multiplier effects on this economy. It is found that the economy is heavily dependent on imports of industrial commodities, while significant multiplier effects are concentrated, primarily, in services and, secondarily, in the primary production. Furthermore, using these estimations and the available facts and figures about the COVID-19 impact on the elements of autonomous demand in 2020, we estimate a decrease in GDP in the range of 5.67–7.16 per cent, a decrease in the levels of employment in the range of 5.32–7.20 per cent, and a decrease in total imports in the range of 10.40–15.53 per cent, respectively. The evaluation of the results of our analysis indicates that, on the one hand, a short-term demand management recovery programme could be implemented, mainly, through the Public Sector and, secondarily, the Tourism Sector, while, on the other hand, a long-term growth-oriented policy should be directed towards industrial production and implement policies of import substitution.

Σκοπός του παρόντος είναι η διερεύνηση των διακλαδικών διασυνδέσεων του κλάδου λιανικού εμπορίου της ελληνικής οικονομίας και η εκτίμηση των επιπτώσεων της πανδημίας. Από τα ευρήματα μας για τις «προς τα εμπρός» και τις «προς τα πίσω» διασυνδέσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τη μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση εμφανίζει ο κλάδος λιανικού εμπορίου με τον γεωργικό τομέα και τη βιομηχανία, ενώ όσον αφορά τις υπηρεσίες υψηλή αλληλεξάρτηση καταγράφεται μόνον με τον τουριστικό τομέα. Συνεπώς, ο κλάδος λιανικού εμπορίου είναι υψηλής σημαντικότητας κλάδος και τα μέτρα στήριξης στην παρούσα φάση από την πολιτεία κρίνονται ως επιβεβλημένα. Όσον αφορά την επόμενη μέρα μετά την πανδημία, η υψηλή αλληλεξάρτηση του κλάδου με τον τουριστικό τομέα δείχνει ότι οι επιδόσεις του τουρισμού θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την πορεία του κλάδου.

Η πορεία της ελληνικής οικονομίας στη μετά-COVID-19 εποχή, εν πολλοίς, θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα για την κατανομή των διαθέσιμων εθνικών και κοινοτικών πόρων σε επενδυτικά προγράμματα. Στο παρόν άρθρο, συμβάλλουμε στον εν λόγω διάλογο παρουσιάζοντας εκτιμήσεις για τις πολλαπλασιαστικές επιδράσεις των επενδύσεων στο ΑΕΠ, την απασχόληση και τις εισαγωγές της ελληνικής οικονομίας. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ο εργαλειακός ρόλος των επενδύσεων στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι, όπως εμφατικά τονίζεται, να συμπαρασύρουν βραχυπροθέσμα την αύξηση του ΑΕΠ, αλλά η μέσω του καταλλήλου διακλαδικού προγραμματισμού μακροπρόθεσμη συμβολή τους στη διαμόρφωση ενός παραγωγικού προτύπου ικανού να αντεπεξέλθει στο διεθνή ανταγωνισμό.

Using a multisectoral model and data from the Supply and Use Tables, this article estimates the COVID-19 multiplier effects of tourism on GDP, total employment, and trade balance of the Greek economy. The results indicate that a decrease of international travel receipts in the range of 3.5 to 10.5 billion euros would lead to a decrease in GDP of about 2.0% to 6.0%, a decrease in the levels of employment of about 2.1% to 6.4% and an increase in the trade balance deficit of about 2.4 to 7.1 billion euros, respectively.